De sluier der illusie, ja dit thema is erg aanwezig op dit moment. De dood van mijn oma, was niet alleen een fysiek verlies, maar ook een verlies van een illusie. De illusie van dualiteit en onzichtbare ankers in het leven. Overtuigingen en verwachtingen, maatschappelijke waarden en normen. De steunpilaren, het fundament van uw bestaan, gelijk met de grond.

Het ontwaken van uw zielen essentie. Sterven is geboren worden. Het paradox van het leven. Vikanda is in dezelfde week gestorven en begraven. Op haar begrafenis werd het me duidelijk. Door de aankondiging van een vriend die niet aanwezig kon zijn op de plechtigheid door de geboorte van zijn tweede kindje.

Het leek allemaal zo te kloppen. De dood is een initiatie en een genezingsproces van de ziel, net als een geboorte. Een inwijding in de geheimen van het universum. Het ontwaken van de ziel dat zich een weg baant doorheen de sluiers van ons wereldse bestaan.

We worden zo bevangen door alles om ons heen. De rad race, drift en begeerte… het enige wat we echt nodig hebben is liefde.