Vandaag wil ik graag een ervaring delen. In 2009 ben ik heel ziek geweest, volgens de dokter had ik de mexicaanse griep. Voor mij was het een reis naar onbekende oorden in mezelf en de kosmos. Ik heb onwezenlijke ervaringen gehad door tijd en ruimte. Een intensief proces van ruim 7 weken. Het was een initiatie, het indalen van mijn hogerzelf, het werd plots duidelijk wat men daarmee wou zeggen. Een innerlijk weten kwam in de plaats van twijfel en geloof.
Sinds toen had ik ook telkens een wind boven mijn hoofd en op mijn voorhoofd. Eerst dacht ik dat ik in de tocht zat. Maar op de meest onmogelijke plaatsen en momenten had ik die ervaring. Tegen Bart mijn man zei ik steeds mijn windje is er weer.
Nu enkele jaren later heb ik op het net de verklaring gevonden van mijn ervaring en die wil ik nu met jullie delen.
Meditatie
Meditatie is voor mij dagelijkse kost om mijn evenwicht en gevoel van geluk en gezondheid te bewaren. Ik heb minder slaap nodig, meer evenwicht, mijn gezondheid is optimaal. En ben ik toch ziek omdat ik een fysieke transformatie doorleef, dan is dt hoogstens 3 dagen. Meestal gaat het over een paar uur. Meditatie is heilzaam voor wie elke dag het beste van zichzelf wil leven, gelukkig gezond en vrij wil zijn. Geniet van deze filmpjes. Op youtube kan je het vervolg vinden. Beide bestaan uit enkel delen. Met youtube downloader kan je ze telkens opnieuw bekijken.
Wat je ook meemaakt in het leven, het verlies, tegenslag, twijfel of onzekerheid. Het maakt niet uit, je hebt altijd de keuze, de keuze om te bepalen wat je meeneemt uit die ervaring. Elke mens heeft wel eens pech in z’n leven, momenten van onzekerheid, stress, verdriet en al die emoties die je zo uit evenwicht halen.
Vandaag heb ik ook zo’n dag, zo gelukkig dat ik me meestal voel zo verdrietig voel ik mij vandaag. Onbegrepen en alleen. Wat je meemaakt maakt altijd een indruk op je. Maar wat je ermee doet, bepaald je toekomst. Niet de gebeurtenis opzich. Luister naar jezelf, naar je buikgevoel en probeer je emoties te sturen. Zodat je zelf de touwtjes in handen hebt. Je emoties tonen jou de weg naar evenwicht, meer inzicht in jezelf en houden je op het rechte pad. Enkel en alleen als je weet wat er mee moet.
Meestal zijn gedachten en vooral negatieve gedachten de meester over jouw emoties en sturen ze jou helemaal de verkeerde kant op. De kunst is om jouw innerlijke stem te herkennen. Geef het touw aan jouw innerlijke stem en die zal jouw emoties sturen naar het juiste pad. Jouw pad van groei en ontwaken.
Vandaag heb ik een offday, maar ik blijf niet bij de pakken zitten. Ik zoek meestal een filmpje waar ik me beter door voel, waardoor ik de draad kan opnemen of iets uit kan leren.
Door dit filmpje voel ik me weer een stuk beter en zie ik het weer allemaal helder sé! Mijn oma is deze week overleden, het was tijd voor haar om te gaan. Daar heb ik vrede mee, we waren niet echt dicht met elkaar ofzo. Maar het doet je toch wat! Weer een groeimoment, denk ik dan maar.
Allé geniet van deze film, je leert wel relativeren hoor, na deze!
Goede keuzes, slechte keuze. Elke dag worden we er mee geconfronteerd. De wekker loopt af, wat doen we? Opstaan of nog wat uitstellen. Laten we ons op ons paarde zetten door die vervelende buschauffeur of niet? Gaan we gezond of junkfood eten? Duizenden keuze per dag al die verschillende invloeden en gebeurtenissen.
Ondanks het feit dat we zoveel keuze hebben op een dag klagen we vaak dat ons leven een sleur is, saai en eenzijdig. Hoe komt dat toch? Wist je dat 95% van onze gedachten hetzelfde zijn als de dag daarvoor? En dat we onze gedachten kunnen kiezen? Ja we kunnen onze gedachten kiezen. Hoe komt dat? Heb je daar al eens bij stil gestaan?
Tussen een gebeurtenis en een reactie bestaat een lege ruimte. Die lege ruimt is soms maar een fractie van een seconde te ervaren, maar ze bestaat. Bedenk je maar eens, je wil een zak chips open trekken en je staat op dieet. Of je wil een paar schoenen kopen en het is het einde van de maand. Iemand is alles behalve vriendelijk tegen je. Wat doe je dan. Je denkt! Een emotie komt los en wat doe je dan? Tussen de gebeurtenis en het handelen heb je een stilte, een lege ruimte. Daar zit de vrije keuze verscholen. Dat is het moment om te beslissen of je dezelfde keuze maakt als altijd met de gepaste emoties en resultaat. Of kies je om het anders te doen? Je geeft net die reactie die buiten de lijn der verwachtingen ligt. Vanaf dan ziet het resultaat er anders uit. En dus je leven ook.
Alles nieuwe dingen ontstaan uit een andere keuze. Je hebt elke moment van de dag de keuze om het anders te doen dan vorige keer. Dus neem je eigen leven in eigen handen en kies voor iets nieuws.
On the report of the Second Committee (A/61/422/Add.1 and Corr.1)
61/193. International Year of Forests, 2011
The General Assembly,
Reaffirming its commitment to the Non-legally Binding Authoritative Statement of Principles for a Global Consensus on the Management, Conservation and Sustainable Development of All Types of Forests and Agenda 21, adopted at the United Nations Conference on Environment and Development, the United Nations Millennium Declaration, adopted at the Millennium Summit in 2000, the Johannesburg Declaration on Sustainable Development and the Plan of Implementation of the World Summit on Sustainable Development, adopted at the World Summit on Sustainable Development, held in Johannesburg, South Africa, in 2002,
Recalling the Convention on Biological Diversity, the United Nations Framework Convention on Climate Change, the United Nations Convention to Combat Desertification in Those Countries Experiencing Serious Drought and/or Desertification, Particularly in Africa, and other relevant conventions dealing with the complexity of forest issues,
Recognizing that forests and sustainable forest management can contribute significantly to sustainable development, poverty eradication and the achievement of internationally agreed development goals, including the Millennium Development Goals,
Recalling Economic and Social Council decision 2006/230 of 24 July 2006,
Emphasizing the need for sustainable management of all types of forests, including fragile forest ecosystems,
Convinced that concerted efforts should focus on raising awareness at all levels to strengthen the sustainable management, conservation and sustainable development of all types of forests for the benefit of current and future generations,
1. Decides to declare 2011 the International Year of Forests;
2. Requests the secretariat of the United Nations Forum on Forests of the Department of Economic and Social Affairs of the Secretariat, to serve as the focal point for the implementation of the Year, in collaboration with Governments, the Collaborative Partnership on Forests and international, regional and subregional organizations and processes as well as relevant major groups;
3. Invites, in particular, the Food and Agriculture Organization of the United Nations, as the Chair of the Collaborative Partnership on Forests, within its mandate, to support the implementation of the Year;
4. Calls upon Governments, relevant regional and international organizations, and major groups to support activities related to the Year, inter alia, through voluntary contributions, and to link their relevant activities to the Year;
5. Encourages voluntary partnerships among Member States, international organizations and major groups to facilitate and promote activities related to the Year at the local and national levels, including by creating national committees or designating focal points in their respective countries;
6. Requests the Secretary-General to report to the General Assembly at its sixty-fourth session on the state of preparations for the Year.
Je kent ze vast wel, die mensen die altijd op de juiste plaats zijn, net op het juiste moment en daarbovenop nog eens de juiste mensen ontmoeten ook. Hoe doen ze dat toch? Je zou soms een vlieg willen zijn om hen te kunnen observeren en hun geheim te onthullen.
Hoe komt dat toch? Ze willen een nieuwe wasmachine en ze krijgen korting omdat het net het laatste stuk is. Of ze krijgen een lot en winnen een prijs. Ze hebben de beste job en zijn succesvol, komen geld noch liefde tekort. Ze hebben de leukste relatie, het mooiste huis, iedereen ziet ze graag komen en ze zijn altijd goed gezind. Kortom, het leven lacht hen toe.
Het is net of de hemel op aarde geland is voor hen. Maar niets is minder waar dan dat. Geluksvogels zijn namelijk mensen die weten hoe ze geluk kunnen maken. Het is niet iets dat je bent. Je maakt het. En dan word je het.
Goed nieuws is dat, niet? Iedereen kan gelukkig zijn en een geluksvogel worden. Fantastisch, hé! Door mijn eigen ervaringen en onderzoek naar gelukkige mensen ontdekte ik dat het een systeem is. Mensen die gelukkig zijn doen in wezen allemaal hetzelfde ding, natuurlijk op hun eigen unieke manier en met hun eigen unieke intenties.
Wat denk je, zal ik je nog even op het tipje van je stoel laten zitten of zal ik het je nu al verklappen?
Wat weten geluksvogels dat anderen niet weten?
Geluksvogels “weten” dat je het product bent van je eigen keuzes. Ik leg de nadruk op weten. Ze geloven niet maar ze weten. Geloven kan namelijk voor twijfel zorgen. Op het moment dat je het weet, raak je het nooit meer kwijt. Dan wordt het een overtuiging en hoef je er ook niet meer bewust over na te denken.
Ik hoor je denken, … zeg, daar had ik zelf ook wel kunnen opkomen. OK, ben jij gelukkig? Ben jij een geluksvogel? Ja, dan hoef ik je de rest niet te vertellen en wens ik je nog veel geluk toe. Maar ben je het niet of kan je geluk niet als een constante ervaren in je leven dan stel ik je voor om nog even bij me te blijven.
Wat doen geluksvogels?
Als eerste maken ze de keuze om gelukkig te zijn. Dan maken ze een commitment om die keuze ten allen tijde te respecteren. Daardoor is hun focus gericht op gelukkig zijn. Ze bepalen wat ze nodig hebben om gelukkig te zijn: liefde, gezondheid, geld, enz. en ze zijn bereid elke prijs te betalen om gelukkig te zijn.
Ze falen veel en leren snel, waardoor ze hun angsten overwinnen en onzekerheden transformeren tot zelfzekerheid. Ze accepteren dat leren tijd nodig heeft. Vervolgens hebben ze geduld. Ze wachten hun beurt af in de rij naar geluk. Er is altijd een begin en een einde. De weg er naartoe kan soms lang lijken te duren maar er geraken zul je op een bepaald moment. Dat is de natuur. Ga in de rij staan en blij in de rij staan en vroeg of laat is het jouw beurt.
Daarnaast is kennis een potentiële kracht om je kwaliteiten te ontwikkelen dus geluksvogels gebruiken doelgerichte kennis om hun zwaktes aan te sterken. “Je bent zo sterk als de zwakste schakel in je systeem,” is een uitspraak die iedereen kent uit een andere context maar die ook hier opgaat. Om hun potentieel te benutten en hun kwaliteiten te ontwikkelen doen ze dus noodgedwongen aan zelfontwikkeling.
Ze hebben doorzettingsvermogen en maken contact met anderen. Om te delen, te inspireren en te helpen. Ze hebben karakter en nemen verantwoordelijkheid voor zichzelf en de gemeenschap. Geluksvogels zijn eerlijk tegenover zichzelf en anderen waardoor ze een goede reputatie hebben. Ze weten als geen ander een positieve attitude te handhaven en gevn elke dag opnieuw het beste van zichzelf. Ze zijn ondernemend en creatief.
Dat is een hele boterham hé! Maar tja, je kent de volgende uitspraak waarschijnlijk wel: “Voor niets gaat de zon op!” Maar als je weet dat je door hetzelfde recept toe te passen ook blijvend geluk kan bereiken, besef je pas dat de zon voor iedereen op gaat. Er zijn echter heel wat mensen die zo zijn vastgeroest in negatieve en oude patronen, dat ze liever liever en steen en been klagen over het geluk dat het hen ontglipt dan in te zien dat het iets is dat je zelf maakt, dag in dag uit.
Gelukkig weten wij dat met de juiste handelwijze en de juiste kennis het zogenaamde ‘geluksrecept’ reproduceren heus geen moeilijke opgave blijkt te zijn. De vraag bij welke groep je wil horen, is niet echt relevant, dat lijkt me evident. De vraag is in hoeverre je bereid bent om aan jezelf te sleutelen om ook een geluksvogel te worden?
Ik vind het trouwens altijd fascinerend om te horen hoe verschillend mensen geluk interpreteren. Dus, mijn vraag voor jou ligt voor de hand: wat is voor jou geluk, waar vind je het precies, en wat gebeurt er soms waardoor je denkt het kwijt te spelen? Onze aangeboren drang naar geluk is immers hetgeen ons allemaal verbindt en door onze inzichten en ervaringen te delen groeien we niet alleen individueel maar helpen we ook elkaar…
Waarom loopt het toch zo vaak mis met relaties? Het is een vraag die velen bezighoudt en het onvermogen om hier een afdoend antwoord op te vinden leidt meestal tot massa’s frustraties, eenzaamheid, en ga zo maar door. Je hoeft niet ver om je heen te kijken om te constateren dat hoe langer hoe meer mensen vastlopen in relaties en wederzijds onbegrip de norm is geworden. Maar ik heb goed nieuws voor jou: als je denkt dat dit de zoveelste klaagzang is over de teloorgang van de maatschappelijke samenhang of de elvendertigste moralistische preek over het verdwenen waardenbesef, dan heb je het goed mis.
De sleutel voor relaties in harmonie
Gelukkig maar, want relaties hoeven niet gecompliceerd of vermoeiend te zijn. Nee, integendeel, relaties kunnen heel evenwichtig en liefdevol zijn. OK, allemaal goed en wel; maar hoe begin je er dan aan? Wel, elke relatie die muurvast op slot zit kan je met één en dezelfde sleutel, een soort van magische passe-partout zeg maar, ontsluiten. En of het nu gaat om een relatie met je partner, je ouder(s), je kinderen, je collega’s of wie dan ook, dat maakt helemaal niets uit. Het basisprincipe is immers steeds hetzelfde…
De magische formule: de ander = een spiegel voor jezelf
Als je het nu effe in Keulen hoort donderen, is dit heel normaal. Sta me toe het uit te leggen. Relaties vertellen je veel over jezelf. Als je een conflict hebt met een ander, schuilt daar steeds een aanwijzing in:
1) ofwel gaat het om iets dat je zelf hebt en waar je aan kan of misschien wel moet werken
2) of het gaat om iets dat je (nog) niet hebt en dat je graag zou willen hebben
Enkele voorbeelden ter illustratie: Michael wordt steeds boos als iemand hem in de rede valt, maar zijn vrienden ergeren zich al eens aan het feit dat hij steeds het hoge woord wil voeren en anderen regelmatig onderbreekt wanneer ze zich willen uiten in zijn bijzijn. Michael blijft echter blind voor deze vaststelling en schrijft zijn negatieve emotie steeds toe aan het toedoen van anderen.
Het andere geval komt minstens even vaak voor: neem nu bijvoorbeeld Monique die communicatief niet echt sterk is. Zij heeft een moeilijke verhouding met haar zus die best wel assertief is en het hart op de tong heeft. Regelmatig hebben ze al eens een aanvaring, maar Monique schuift de zwarte piet altijd door naar haar zus: zij heeft geen respect voor haar, is gevoelloos, tactloos, enz. enz.
Communicatie met de ander en jezelf
Klikt dit herkenbaar? Allicht. Iedereen kent wel mensen uit zijn omgeving die gelijkaardige gedragspatronen vertonen en er op eenzelfde manier mee om gaan. Hoe doe je het anders en beter? Eenvoudig, let op de signalen die je krijgt op het moment dat het conflict zich voordoet. Wat je denkt en voelt op het moment van het conflict zijn aanwijzingen waar je constructief iets mee kan doen. Als de situatie jou een gevoel van verdriet, machteloosheid, minderwaardigheid, of wat dan ook bezorgt, praat dáár dan over en niet over de aanleiding voor de ruzie of het conflict. Doe je dat toch, dan verzeil je gegarandeerd in een oeverloze discussie of eindeloos gehakketak.
Zijn de woorden of de handelingen van de ander dus per definitie betekenisloos? Nee, natuurlijk niet, want zonder deze hebben we niet de mogelijkheid contact te maken met onze emoties. Bega echter niet de vergissing om te gaan focussen op de exacte bewoordingen (van jezelf of de ander) die op het ontstaan van de conflictsituatie volgen. Waak ervoor om af te dwalen en ga steeds terug naar het precieze moment waarop de situatie zich voordeed. Daar en nergens anders ligt de oplossing voor het conflict verscholen.
Is deze regel echt toe te passen in de werkelijkheid? Als je denkt van niet, dan heeft dit niets te maken met de regel, maar alles met je overtuiging. Ik heb al ontelbare mensen geholpen met deze gouden regel van elke succesvolle relatie, en iedereen is het er roerend over eens: hij is net zo betrouwbaar als de klok die tegen je muur hangt. Dit wil niet zeggen dat het een fluitje van een cent is: je zal de dingen en jezelf in vraag moeten stellen en ervoor moeten waken dat je biochemische reacties niet met je aan de haal gaat.
Maar wees gerust, je bent niet alleen. Anderen hebben dit ook moeten ontdekken, dit universele principe, en passen dit dagdagelijks toe en lopen niet vast in relaties die enkel moeite kosten en je naar beneden halen. Integendeel, relaties die inspirerend en evenwichtig zijn, worden dan de norm. Maar kan jij dit dan ook? Ja, natuurlijk, iedereen wordt geboren met dezelfde mogelijkheden. Je hoeft enkel actie te ondernemen, want met de kennis op zich alleen zal je het niet redden. Dat is trouwens het enige wat succesvolle mensen onderscheidt van niet- succesvolle mensen: het feit dat zij actie ondernemen en de rest niet.
Maar mensen zoals jij en ik weten dat de zon inderdaad niet voor niets op gaat. Zij die hun hele leven lang zich vastrijden in hopeloze relaties hebben deze kennis niet of doen er niets mee, en gaan er dan meestal de hele tijd over lopen zeuren of klagen. Ik weet niet wat jij ervan denkt, maar als ik mag kiezen tussen een machteloze speelbal zijn in een relatie of meester zijn over wat er er gebeurt, is mijn keuze snel gemaakt…
Als je jezelf toch als slachtoffer gaat beschouwen in een relatie, geef je onherroepelijk je eigen verantwoordelijkheid weg. Als je echter verantwoordelijkheid neemt voor je eigen emoties en gaat inzien dat je ze zelf onder controle kan houden, gaat er een universum van nieuwe mogelijkheden open.
Conclusie
Dus, mijn advies, neem deze kennis in je op, ga er mee aan de slag, en vergeet zeker en vast niet jezelf af en toe eens een schouderklopje te geven als je weer een kleine stap in de goede richting zet. Je verdient het dubbel en dik. Als er weer eens woorden vallen of onenigheid de kop op steekt en je reageert eerst wat heftig en het dringt pas later tot je door dat je emoties de boel weer eens over hebben genomen, dan is dat dik OK. Denk eraan: elke minuut dat je sneller je focus terugvindt, is een overwinning op zich waard. Remember, Rome is ook niet op één dag gebouwd.
En, last but not least, deel je ervaringen met ons en andere lezers. Waar je moeilijkheid zit, welke vooruitgang je boekt, of welke andere truuk je toepast, het maakt niet uit… Laat het weten, want jouw input kan anderen mee vooruithelpen!
Waarom een mind movie? Wel, misschien heb je het ondertussen al ontdekt. Overtuigingen uit je onderbewuste naar je bewustzijn brengen, is één ding. Maar die onbewuste - en meestal ongewenste - overtuigingen bijsturen is een paar ander mouwen.
Je kan de menselijke geest het best vergelijken met een een ijsberg. Het bewuste deel zit dan boven de zeespiegel en is perfect zichtbaar, het grootste deel zit echter onder water, en de meesten hebben er geen flauw benul van hoe dat eruit ziet. Als je geen rekening zou houden met het feit dat er ook een niet-zichtbaar stuk en je nietsvermoedend bovenop de ijsberg zou gaan zitten, dan wordt je per definitie verrast als de ijsberg vroeg of laat omslaat. Wel, met de menselijke psychologie is het net van dattum. Als je geen rekening houdt met hetgeen onder de oppervlakte van het bewustzijn zit, zal je hele wezen op een gelijkaardige manier vroeg of laat ook door elkaar geschud worden. Dit gaat onvermijdelijk gepaard met een zware emotionele ontlading en brengt ons steeds uit evenwicht.
Eenvoudig aan de slag met het onderbewuste
Kan je dit vermijden? Ja, want het is een natuurlijk leerproces, dat je steeds dichter bij de je ware kern kan brengen. Door anders om te gaan met dergelijke situaties kan je ze veel sneller in de kiem smoren. En, wat meer is, eens je bewust gaat letten op de gedachten die er uit je onderbewustzijn naar boven komen borrelen, ben je pas echt vertrokken. De meesten leven in de illusie dat je die - meestal negatieve - gedachten maar snel weer van je moet afzetten en er vooral geen aandacht aan schenken. De al te simplistische mantra van het positieve denken heeft ervoor gezorgd dat we met z’n allen dit naïeve geloof voor waar zijn gaan aannemen.
Wat je dus wil doen, is elke keer dat zo’n gedachte opkomt, ze gewoon opschrijven. Waar leidt dit toe? Wel, je wordt je bewust van je donkere kantjes, en, dit weet je maar beter voor je er aan begint - dit voelt niet altijd even aangenaam aan. Van kindsbeen af hebben we immers geleerd dat deze sociaal ongepast zijn en dat je ze beter verborgen houdt. Wat koop je daar mee? Concreet niet veel, behalve dat we niet alleen de anderen maar uiteindelijk ook onszelf een rad voor ogen beginnen draaien. Allemaal goed en wel, ‘as long as the shit doesn’t hit the fan” zoals men in het Engels zo plastisch pleegt uit te drukken. Dus, eens je beslist van ze te gaan oplijsten, kan je gaan bepalen welk tegengif je nodig hebt om die - nu bewust geworden - overtuigingen te gaan ompolen.
Wat is een mind movie?
En, hier, op dit delicate moment komt de superkrachtige tool van de mind movie ons ter hulp gesneld. Simpel geformuleerd is een mind movie een soort slide show. Je krijgt een opeenvolging van beelden te zien die vergezeld gaan van bijhorende affirmaties. Als je bijvoorbeeld het gevoel hebt dat je steeds jezelf moeten bewijzen, kan je een affirmatie nemen zoals: “Ik ben uniek en ik aanvaard mezelf zoals ik ben.” Als achtergrond voor deze affirmatie neem je dan een foto of illustratie die naar jouw gevoel perfect deze nieuwe overtuiging verbeeldt. Als je dus je hele lijstje met te transformeren overtuigingen klaar hebt, ga je daarmee aan de slag en doorloop je voor elke overtuiging hetzelfde procédé.
Wat maakt een mind movie zo krachtig?
Wel, eerst en vooral, de geïntegreerde combinatie van taal en beelden. Als je de vorige post hebt doorgenomen, weet je dat de twee hersenhelften hun eigen werkmodus hebben. Veralgemenend kan men stellen dat de rechterhersenhelft het onbewuste herbergt en in beelden denkt, de linkerhelft is dan weer de thuishaven van het taalkundige vermogen en de ratio. Als je naar je mind movie kijkt, gaat het erom je gevoelen je gedachte op één lijn te krijgen. Schakel je bewuste associatieve denkvermogen uit, en ga steeds weer dat gevoel van verlangen opwekken dat, als het goed is, je mind movie bij je opwekt. Stel je telkens opnieuw voor en voel hoe het is om datgene wat je verlangt, reeds in je bezit te hebben, te zijn of te doen.
Als je dit consequent gaat doen, zal je merken dat reeds na een paar dagen verschil gaat merken en dat de negatieve emotie die voortkomt uit een ongewenste gedachte of idee die je in je mind movie aanpakt, veel minder op zal komen zetten tijdens de dag en veel minder vat op je zal krijgen. En het mooie is dat het voor alles werkt, voor een verstoorde relatie met je partner, voor meer zelfvertrouwen, maar ook voor materiële dingen, zoals een verre vakantie waar je al zo lang naar snakt, een nieuwe auto, enz. enz. Vooral dat laatste zal je misschien verrassen, maar ook dat valt te verklaren. Het zou ons echter te ver brengen om in deze post dit volledig uit de doeken te doen, dus geïnteresseerden verwijs ik graag door naar een artikel op een andere site waar je terecht kan voor meer informatie over het nieuwe paradigma en de betekenis ervan.
Hoe dan ook, gebruik het superkrachtige effect van de mind movies in je voordeel en leer je gedachten te leiden zodat ze voor jou de gewenste werkelijkheid kunnen gaan manifesteren. Laat vooral niemand je tegenhouden om zelf aan de slag te gaan. Grensverleggende inzichten en methodieken als deze stuiten per definitie vaak op onbegrip en onverdraagzaamheid bij sommigen omdat de consequenties ervan voor hen meestal te confronterend zijn. Laat je er niet door van de wijs brengen en laat je ervaring je eigen leidraad zijn. Je zal ervan staan te kijken wat het met je doet. Ik ben benieuwd naar je feedback dus voel je vrij om hieronder je ervaringen of bedenkingen te geven…
Belangrijke opmerking: de mind movie die je bovenaan ziet, is natuurlijk geen definitieve versie. Ik sta zeker open voor aanvullingen en eventuele verbeteringen. Dus, als jij je ideeën hebt voor nieuwe affirmaties, laat maar komen. Ik zorg voor een passende afbeelding en plak ze er ergens tussen.
Basale psychologie zou het moeten zijn. De kennis over het onbewuste en vooral over hoe je er het best om mee kan gaan. Helaas zit dit niet als vak bij het lespakket op de secundaire school. Jammer, want iedereen zou er wel bij varen. Deze onbegrijpelijke keuze keuze om de studie van de psychologie (en de werking van het eigen geest) als niet belangrijk genoeg te beschouwen om ze aan onze kinderen mee te geven in het leven, heeft verreikende implicaties. Zonder gevaar op overdrijving mag men gerust stellen dat de existentiële crisis van de maatschappij er grotendeels uit voortvloeit. Niet verwonderlijk als men vaststelt dat de meesten in de overtuiging leven dat ze met hun bewuste geest alleen hun leven kunnen richting geven.
Het is echter niet altijd zo geweest, maar we moeten heel ver teruggaan in de geschiedenis om te traceren waar het eigenlijk is beginnen fout lopen. Maar vooraleer we het verleden induiken, dient eerst de aard van de menselijke geest even toegelicht te worden.
De menselijke geestelijke activiteit situeert zich zoals iedereen weet ter hoogte van de hersenen. Allicht weet je ook dat er twee hersenhelften zijn, met name de linker- en de rechterhersenhelft. In de populaire psychologie worden de meeste hersenactiviteiten traditioneel aan één van de twee hersenhelften toegekend. Hoewel in realiteit hersenactiviteiten vaak over de twee hersenhelften tegelijk plaatsvinden, levert dit toch een voldoende werkbaar kader om hetgeen gaat volgen te kunnen plaatsen
de linkerhersenhelft staat voor analyse, ratio, lineair en abstract denken, taal, rekenvaardigheid
de rechterhersenhelft staat voor synthese, emoties, intuïtie, creativiteit, visuele & auditieve
De onstuitbare devaluatie van de rechterhersenhelft
Er hoeft geen tekeningetje bij: in onze maatschappij wordt de linkerhersenhelft, die wordt geassocieerd met het bewuste, fel overgewaardeerd ten nadele van de rechterhersenhelft. De louter cognitieve vaardigheden worden van jongsaf aan gestimuleerd, waardoor de kwaliteiten die horen bij de rechterhersenhelft weinig tot niet aan de bak komen. Terwijl de linkerhersenhelft staat voor lineair en abstract denken, denkt de rechterhersenhelft meestal associatief en in beelden.
Het is frappant dat er een verband bestaat in de tijd tussen de opkomst van de grote monotheïstische religies en de onderdrukking van de functies van de rechterhersenhelft. Als we er De Tien Geboden bij nemen, loont het de moeite het tweede gebod eens van naderbij te bestuderen: “U zult geen beelden maken, geen afbeelding van enig wezen boven in de hemel, beneden op de aarde of in de wateren onder de aarde.” (Exodus 20:4)
Men mag het belang hiervan niet onderschatten want het komt zelfs voor andere geboden als het verbod op moord, diefstal, enz. Op het eerste gezicht lijkt dit een gebod zonder een duidelijke relevantie. Misschien moeten we niets achter zoeken en was de God die hier aan het woord is, gewoon wel een jaloerse God (voor diegenen die daar aan twijfelen, neem het boek Deuteronomium uit het Oude Testament maar eens bij de hand, je zal versteld staan).
Hoe dan ook, waar mijns insziens de diepere betekenis schuilt is dat de volkeren die zich situeerden rond het zogenaamde Beloofde Land, denk maar aan de Egyptenaren en de Kanaänieten, een geschrift hanteerden dat gebaseerd was op symbolen, ook wel heden ten dage gekend als het hiërogliefenschrift. Deze vorm van geschreven taal was in wezen gericht op een vorm van associatief en non-lineair denken die ons schrift niet heeft. Immers, deze symbolen hadden betrekking op archetypen, fenomenen, wetmatigheden en begrippen die waarneembaar waren in de natuur en in de kosmos.
Overigens gebruikte men in het Jodendom zelf eerst een hiërogliefenschrift dat sterk op dat van de Kanaänieten leek. Het was pas na de Babylonische ballingschap in de 6de eeuw voor Christus dat men in het Hebreeuws onder invloed van de schriftgeleerde Ezra een vorm van fonetisch schrift begon te schrijven 1. Dit wil zeggen dat men klanken gaat neerschrijven zoals men ze hoort.
Even een belangrijke kanttekening: we mogen onze Joodse vrienden hier niet de zwarte piet toeschuiven want de Katholieke Kerk deed later hetzelfde. Ook het gekerstende Laatromeinse Rijk zat spreekwoordelijk in de tang tussen allerlei cultussen die de band met hun natuurlijke omgeving levendig hielden door o.m. het gebruik van representatieve kunst. Zo verbood het Concilie van Toledo in 400 het gebruik van astrologie die heel belangrijk was voor de oude en natuurvolkeren, op straffe van excommunicatie 2. Zo werd een band met de natuurlijke omgeving (de kosmos in dit geval) zonder pardon doorgeknipt.
Overigens wordt het onderbewuste meestal geassocieerd met het vrouwelijke principe en het bewuste met het mannelijke. Het staat eenieder vrij om het als puur toeval te bestempelen maar het feit blijft dat de opkomst van de monotheïstische godsdiensten ook een nooit geziene minachting en onderdrukking van alles wat vrouwelijk was met zich meebracht. Deze versplintering van de menselijke geest vormde dan de aanzet voor de duistere Middeleeuwen die kwamen en gingen en het was pas zelfs pas veel later door het invloedrijke werk van o.m. Freud en Jung dat men weer begon te erkennen dat er een onderbewuste in ons actief was.
De immense kracht van het onbewuste
Genoeg over religie en geschiedenis, laten we het maar eens hebben over de wetenschappelijke kant van de zaak. Wetenschappelijk onderzoek heeft aan het licht gebracht dat het brein op verschillende frequenties kan werken. De hersenactiviteit van een kind van de leeftijd van twee tot zes jaar zal zich hoofdzakelijk binnen het bereik van de theta-golflengte situeren 3. De Theta-frequentie is de staat die we ervaren op het moment van overgang tussen het waakbewustzijn en slaap. Overigens is theta tevens de frequentie van de hersenen wanneer we in diepe meditatie gaan of die veelal wordt gebruikt bij hypnosetherapie.
Wat theta-hersengolven zo bijzonder maakt is dat ze worden gekenmerkt door een enorme ontvankelijkheid voor subliminale boodschappen. Wat wil dit zegen? De kennis en de vaardigheden die het kind op deze leeftijd verwerft, worden dan ook zonder tussenkomst van het voor volwassenen zo typerende waakbewustzijn ‘gedownload’. Gelukkig maar, stel je maar eens voor dat je kind op die leeftijd alles wat het van je leert in vraag zou gaan stellen en analyseren vooraleer het aan te nemen. Het zou mijn hersengolven hoogstwaarschijnlijk naar nieuwe horizonten binnen het elektromagnetisch spectrum voeren. Meer zelfs, ik dat mijn hoofd er gewoon van zou opensplijten. Ik heb er namelijk nog twee in die leeftijdscategorie, moet je weten.
De vorming van het onbewuste
Het hoeft niet te verbazen dat de hersenactiviteit van het kind zich voornamelijk in dit frequentiebereik afspeelt. Een kind leert op enkele jaren tijd meer dan het gedurende zijn hele verdere leven nog zal leren. De voorzienigheid van Moeder Natuur dus aan het werk, met andere woorden. Maar, er is één grote maar, een kind leert niet alleen vaardigheden (fietsen, spreken, ..) en dingen over zijn omgeving, maar ook dingen over zichzelf. Dat wil zeggen dat hetgeen anderen (vaak volwassenen) over hem zeggen in zijn bijzijn deel gaat uitmaken van zijn zelfidentiteit. En, omdat het kind hier zelf nog niet bewust kan reflecteren op die leeftijd, zal het deel gaan uitmaken van zijn onbewuste4.
De consequentie van deze vaststelling is dat ouders een veel grotere rol hebben in de vorming van hun kind dan tot voor kort algemeen werd aangenomen. Immers, het klassieke beeld dat we hebben is dat het kind bij geboorte 50 % genetisch materiaal van de moeder enerzijds en de vader anderzijds meekrijgt en dat het vanaf dat moment een ‘done deal’ is. Dit genetisch determinisme impliceert dat hoe we evolueren en onze persoonlijkheid vanaf de conceptie vastligt. Maar als een jong kind te horen krijgt dat het ergens niet slim genoeg voor is, of dat het iets niet waard is worden er als het ware programmaatjes op zijn harde schijf weggeschreven. En, zolang het individu hier zich in zijn latere leven geen rekenschap van geeft, blijft het een ‘read-only’-gegeven.
Nature vs. nurture
De mens onderscheidt zich van andere organismen door zijn beperkt gebruik van instincten5. Als we spreken over instincten, dan hebben we het bijvoorbeeld over de zuigreflex of hoogtevrees, reflexmatige gedragingen die we absoluut nodig hebben om te overleven. De ontwikkeling van het menselijk brein en het zenuwstelsel was van die aard dat we hoe langer hoe meer ons hebben ontwikkeld door aangeleerd gedrag. Maar vermits die aangeboren instincten beperkt zijn leert het kind (en de mens) dus vooral door dingen in zich op te nemen die het waarneemt in zijn omgeving. De som van deze instincten en de zogenaamde aangeleerde percepties vormen dan tezamen het onderbewuste.
Stuurt het DNA dan niets?
Jawel, vanaf het moment dat de conceptie plaatsvindt schiet het DNA in actie en wordt de embryo gevormd. Maar vanaf het moment dat dat de embryo een herkenbare menselijke vorm heeft gekregen, en we kunnen spreken van een foetus gaat het ongeboren leven in interactie treden met zijn omgeving6. Het enige contact dat de baby heeft met de buitenwereld verloopt via de placenta. Lange tijd gingen we ervan uit dat de baby enkel voedingsstoffen binnenkreeg via de bloedsomloop van de moeder, maar in de bloedsomloop bevinden zich ook de zogenaamde neuropeptiden, moleculen die als boodschappers van emoties fungeren.
De biologische impact van stress
Waarom is dit van belang? De mens heeft een systeem met andere zoogdieren gemeen dat vele processen in het lichaam reguleert, waaronder o.m. de spijsvertering, het immuunsysteem, stemming en emoties, seksualiteit, enz. Dit systeem noemt men de HHB-as, en dit staat voor de hypothalamus-hypofyse-bijnieras. Dit systeem is ook nauw betrokken bij de stressreacties in ons lichaam, die door het hormoonstelsel orden gereguleerd. Maar waar dieren in een natuurlijke omgeving enkel stress ervaren in een levensbedreigende situatie, is stress voor veel mensen een dagdagelijkse realiteit.
En, stress zorgt niet alleen voor ermee samenhangende emoties zoals irritatie, angst, woede, enz., maar verandert ook de biologie in ons lichaam en in onze cellen7. Er zijn een aantal lichaamsfuncties die sterk wijzigen onder invloed van stress:
de bloedvaten in de ingewanden gaan zich vernauwen en er gaat meer bloed naar de ledematen stromen (om de zogenaamde vecht/vlucht-reactie mogelijk te maken) en minder naar de ingewanden
de immuniteit wordt tijdelijk lamgelegd om meer energie beschikbaar te stellen voor de vecht/vlucht-reactie
er gaat meer bloed naar de kleine hersenen (dat verantwoordelijk is voor onze instincten) en minder bloed naar de frontale hersenkwabben (die verantwoordelijk zijn voor planning, het nemen van beslissingen, enz.)
De voorzienigheid van Moeder Natuur was in deze onberispelijk, want stel je maar eens voor dat je net zoals de jager-verzamelaars van vroeger oog in oog met een hongerig gevaarlijk roofdier eerst al je opties moest afwegen vooraleer je een keuze zou kunnen maken. Fracties van een seconde maken in dergelijke gevallen het onderscheid tussen leven en dood.
Als langdurige stress echter de norm wordt, gaat onze biologie op termijn drastisch veranderen, en je raadt het waarschijnlijk al, niet in positieve zin. We worden sneller vatbaar voor ziekte omdat onze immuniteit ondergraafd wordt. Maar en hier komt de grote verrassing, onze intelligentie gaat achteruit omdat onze frontale kwabben die instaan voor de mentale functies minder doorbloed worden.
Dus, in combinatie met het voorgaande betekent dit dat de biologie van de foetus zich zal aanpassen indien de moeder in een stresserende omgeving leeft. Immers, normaal gezien zal het kind in dezelfde omgeving vol stressoren geboren worden als de moeder en daardoor beter uitgerust zijn daarmee om te gaan. Maar, de attente lezer voelt de bui waarschijnlijk al hangen, de meeste stress die wij ervaren is niet van levensbedreigende aard maar wel reëel.
Dat wil zeggen dat ons organisme het als reëel waarneemt. Maar of de waargenomen dreiging die aan het ontstaan van de stress ten grondslag ligt reëel is, is een ander paar mouwen. Waar zitten die Al Qaeda-strijders eigenlijk, wie heeft ze al gezien? En hoe zit het met de mogelijke opvolger voor het vogelgriep of het Mexicaanse griepvirus? Loert er nog geen nieuwe huiveringwekkende pandemie en bijhorende kolossale bedreiging voor de volksgezondheid om de hoek? En hoe zit dat met ons spaargeld, zal dat de financiële crisis wel overleven? En moet ik zo stilletjesaan niet voor mijn job beginnen vrezen? Enzovoort enzovoort…
Het onderbewuste vs. het bewuste
Er zijn een aantal redenen waarom het bewuste in geval van een conflict met het onderbewuste steeds het onderspit zal moeten delven. Ten eerste is het onderbewuste als informatieprocessor immens krachtiger: terwijl het onderbewuste naar schatting 40 miljoen bits per seconde kan verwerken, bedraagt dit voor het bewuste maar 40 bits. Daarnaast maakt het feit dat de mens zich meestal niet bewust is van de conflicterende overtuigingen uit het onderbewuste hen superkrachtig: immers, iets wat je niet weet, kan je ook niet veranderen. Dat is dan ook de reden waarom de meeste zelfontwikkelingstechnieken gebaseerd op positief denken, wilskracht en affirmaties niet werken. ze focussen namelijk enkel op het bewuste deel van de menselijke geest.
Conclusie
De boodschap die in deze nieuwe kennis vervat zit, is dus zowel positief als negatief. Enerzijds kunnen we voor eens en voor altijd de overtuiging afschudden dat we het allemaal niet onze verantwoordelijkheid is omdat onze genen het allemaal zo bepaald hebben, maar anderzijds torsen we meestal heel wat mentale en emotionele ballast mee in ons onderbewuste mee die de goede intenties vanuit ons bewuste onherroepelijk dwarsboomt.
Net zoals de oude beschavingen reeds wisten bestaat echte zelfrealisatie dus in het synchroniseren van de activiteit van de twee hersenhelften en de vereniging van het bewuste en het onderbewuste. Misschien is dat wel onze taak in het leven: achterhalen wat onze beperkende overtuigingen zijn die ons dwarsbomen in onze groei en onze plannen en ze transformeren.
Maar tja, op de keeper beschouwd heb je natuurlijk ook de mogelijkheid om niets met dit inzicht te doen. Je hoeft tenslotte ook niet je bewustzijn bewust te gebruiken, kijk maar eens rond: je ziet genoeg mensen die het je voordoen. Elke dag op automatische piloot uit bed, hop de auto in, naar het werk, de hele dag als een veredelde robot dezelfde taken blijven uitvoeren, ‘s avond afgepeigerd thuiskomen en dan voor de buis in zetel neerploffen, verstand op nul.
Het enige verschil, zij weten niet dat ze volledig door hun onderbewuste gestuurd worden. Wij nu wel. Maakt ons dat beter? Nee, absoluut niet, maar wel anders. Wij hebben namelijk de kennis en bijgevolg de keuze er iets aan te doen. Maar weet dat als je diep vanbinnen voelt dat je een keuze moet maken, en je ze niet neemt, ook dat op zichzelf een keuze is…
Gwen & Bart
1http://sarabe3.tripod.com/hislangu.htm 2 “Ancient astrology” (Tamsyn Barton), p. 78 3www.newdawnmagazine.com/Article/The_Power_of_the_Mind.html 4 “The Biology of Belief: Unleashing the power of the Consciousness” (Bruce Lipton) 5 “Core Concepts in Cultural Anthropology”(Robert Lavenda, Emily Schultz) 6 “The Secret Life of the Unborn Child” (Thomas Verny) 7 “The top ”10” Stress Releasers” (Sharon Promislow)
Het DNA controleert ons gedrag en onze fysiologie, en bijgevolg onze gezondheid. Dat is hetgeen we geleerd hebben op school en we als vanzelfsprekend beschouwen. Ook de media doet meer dan haar duit in het zakje om deze overtuiging in stand te houden. Er gaat geen week voorbij of je leest wel ergens in de krant: “Gen verantwoordelijk voor deze of gene afwijking of aandoening gevonden.” Vaak gaat dit dan gepaard met een ondertoon van euforie want de impliciete overtuiging is dat als de wetenschap het gen heeft geïdentificeerd, de oplossing voor de afwijking of aandoening zich dra zal aandienen.
Wel, ik heb voor sommigen misschien verrassend nieuws: de wetenschap heeft ondertussen aangetoond dat de rol van het DNA helemaal anders is dan we tot nu toe hebben aangenomen. Revolutionaire inzichten uit de celbiologie van de laatste decennia hebben onze kennis over het DNA en de gangbare evolutietheorie helemaal op zijn kop gezet. Geïnteresseerden in de wetenschappelijke achtergrond wil ik graag doorverwijzen naar een artikel over de evolutietheorie, het darwinisme en de misbegrepen rol van het DNA dat ik hierover heb geschreven op een andere website.
De wetenschappelijke achtergrond
Het zou ons te ver brengen dit allemaal hier uit de doeken te willen doen. Kort samengevat komt het er echter op neer dat de evolutietheorie oorspronkelijk niet van Darwin afkomstig was, en dat zijn interpretatie van de evolutietheorie niet langer wetenschappelijk houdbaar blijkt te zijn. De hoeksteen van het Darwinisme is het geloof dat toevallige genetische veranderingen de evolutie aandrijven. Verschillende wetenschappelijke proeven hebben aangetoond dat deze overtuiging geen steek meer houdt. Genetische veranderingen blijken nu te ontstaan door een continue wisselwerking tussen het organisme en het omringende milieu.
De man die in de ontwikkeling en verspreiding van deze inzichten baanbrekend werk heeft verricht, is Bruce Lipton, een professor in de celbiologie. Hij ontdekte namelijk dat de celwand de communicatie en interactie tussen de biologische processen binnen en buiten de cel stuurde. Op macroscopisch niveau bepaalt de manier waarop de waarneming van de werkelijkheid rondom ons gebeurt, dus wat er zich in ons lichaam afspeelt. Dit verklaart waarom twee mensen die hetzelfde waarnemen totaal verschillend kunnen reageren, en hun biochemische reacties bijgevolg ook helemaal anders zijn.
Onze overtuigingen en onze biologie
Deze nieuwe visie op de sturende kracht achter de werking van onze cellen, heeft verstrekkende implicaties. We halen graag een paar voorbeelden aan om dit te illustreren. Zo is er het beruchte voorval van een man die in 1884 wel heel ver ging om te bewijzen dat de kiemtheorie van Pasteur en Koch niet klopte. Volgens deze nu algemeen aanvaarde theorie zijn het virussen en bacteriën die ziekten veroorzaken. Tot grote ontzetting van de aanwezigen sloeg hij een glas gevuld met cholera-bacteriën achterover, maar door ‘onverklaarde redenen” bleef hij echter symptoomvrij 1. De orthodoxe wetenschap blijft hier dus in gebreke en houdt het hier gemakshalve op een uitzondering.
Maar moeten we ons in alle eerlijkheid niet de vraag stellen of een theorie die uitzonderingen niet kan of wenst te verklaren niet onherroepelijk zijn geldigheid verliest?Wat als we nu met zijn alle net zoals die brave man destijds onverzettelijk zouden zijn in ons onwankelbaar geloof dat de bacterie ons niet ziek kan maken? En wat als we, net zoals hem, symptoomvrij zouden blijven? Zou de orthodoxe wetenschap dan nog steeds durven volhouden dat wie niet in deze zogenaamde kiemtheorie gelooft – en daardoor gezond blijft – ongelijk heeft?
De eenheid van lichaam en geest
Het placebo-effect is een ander belangrijk voorbeeld van het onverbrekelijke verband tussen materie en energie, of tussen lichaam en geest zo je wil. Ook de tegenhanger, het zogenaamde nocebo-effect kunnen we hier ter illustratie aanvoeren. Uit een studie bleek dat vrouwen die geloofden dat ze vatbaar waren voor hartziektes bijna vier keer zoveel kans hadden om eraan te stervan dan vrouwen met een gelijkaardig risicoprofiel die hier niet in geloofden 2. En, of je nu in de authenticiteit van de Bijbel gelooft of niet, het is frappant dat de Bijbel vermeldt dat Jezus aan de de mensen die hij genas steeds eerst vroeg of ze geloofden dat hij hen kon genezen (Matteüs 9, 28-29). Hoe dan ook, nu begrijpen we waarom.
Machteloosheid vs. zelfverantwoordelijkheid
Onze overtuigingen sturen dus in belangrijke mate onze biologie. En vermits ons lichaam bestaat bij gratie van een ongelooflijk ingenieus en harmonieus samenwerkingsverband tussen meer dan 50 biljoen cellen, is het ook zo dat onze cellen reageren op onze emoties die voortkomen uit onze gedachten. Terwijl het darwinisme ons dus een gevoel van machteloosheid aanpraatte, krijgt de mens door deze nieuwe inzichten weer een belangrijke mate van zelfverantwoordelijkheid toegewezen.
De keuze die elk van ons nu heeft is om zichzelf als slachtoffer van erfelijkheid te blijven beschouwen (‘genetisch determinisme’), dan wel zijn leven weer in eigen handen te nemen. Het ironische is dat in het eerste geval deze overtuiging zich dan ook nog eens manifesteert als de realiteit, waardoor mensen die dit geloven nog eens extra in hun overtuiging bevestigd worden.
Als we deze kwestie op globaal niveau gaan bekijken, dienen we te overwegen of er misschien geen algemene percepties zijn die we voor waar houden maar die niet zijn gebaseerd op de realiteit. Als je gelooft dat louter de reguliere geneeskunde je kan helpen bij ziekte, heb je waarschijnlijk nog niet gehoord van de vermaarde studie van Gary Null. Uit de naakte cijfers blijkt dat reguliere geneeskundige behandelingen de nr.1-doodsoorzaak vormen in de V.S. 3. Overigens heeft een studie recent nog aan het licht gebracht dat er geen noemenswaardig verschil in werkzaamheid bestaat tussen een aantal veel voorgeschreven anti-depressiva en placebo’s4.
Conclusie
Wat er ook van zij, de gevestigde overtuigingen omtrent genetisch determinisme in vraag stellen getuigt van moed en durf. Dat is nodig want een dogma gaat per definitie steeds gepaard met een haast religieuze vorm van fanatisme en een halsstarrige onwil om de erin vervatte overtuigingen kritisch onder de loupe te nemen. Maar als we ons realiseren dat meer dan 70 procent van onze gedachten negatief en nutteloos zijn 5, luidt de vanzelfsprekende vraag voor elk van ons in welke mate wij ons eigen leven en gezondheid dan wel positief of negatief sturen. De opdracht om onze percepties desgevallend bij te sturen wordt dan ook des te dringender en dwingender.
Hoe komt dat toch? Ze willen een nieuwe wasmachine en ze krijgen korting omdat het net het laatste stuk is. Of ze krijgen een lot en winnen een prijs. Ze hebben de beste job en zijn succesvol, komen geld noch liefde tekort. Ze hebben de leukste relatie, het mooiste huis, iedereen ziet ze graag komen en ze zijn altijd goed gezind. Kortom, het leven lacht hen toe.
Zijn de woorden of de handelingen van de ander dus per definitie betekenisloos? Nee, natuurlijk niet, want zonder deze hebben we niet de mogelijkheid contact te maken met onze emoties. Bega echter niet de vergissing om te gaan focussen op de exacte bewoordingen (van jezelf of de ander) die op het ontstaan van de conflictsituatie volgen. Waak ervoor om af te dwalen en ga steeds terug naar het precieze moment waarop de situatie zich voordeed. Daar en nergens anders ligt de oplossing voor het conflict verscholen.
Maar wees gerust, je bent niet alleen. Anderen hebben dit ook moeten ontdekken, dit universele principe, en passen dit dagdagelijks toe en lopen niet vast in relaties die enkel moeite kosten en je naar beneden halen. Integendeel, relaties die inspirerend en evenwichtig zijn, worden dan de norm. Maar kan jij dit dan ook? Ja, natuurlijk, iedereen wordt geboren met dezelfde mogelijkheden. Je hoeft enkel actie te ondernemen, want met de kennis op zich alleen zal je het niet redden. Dat is trouwens het enige wat succesvolle mensen onderscheidt van niet- succesvolle mensen: het feit dat zij actie ondernemen en de rest niet.